Met betrekking tot de sense of humour.....
Onlangs was ik in onderhandeling met een grote klant die hun hoofdkantoor in Stuttgart heeft. Stuttgart, het centrum van het Schwabenländle, staat niet echt bekend om hun losheid. Het zijn harde werkers die trots zijn op hun bedrijf, hun eigengebouwd huis en het aantal kubieke meters hout dat men in het bos gekapt heeft (met kettingzaagdiploma

) is net zo statusbepalend als het aantal overuren dat men in die week heeft gedraaid.
Tijdens die onderhandelingen werden wij behoorlijk doorgezaagd over onze manier van calculeren. (En natuurlijk zaten we ruim in ons jasje

) De stemming werd er niet beter op omdat men doorkreeg dat we niet teveel wilden inleveren....... Na 2,5 uur onderhandelen kwamen we op de post "reiskosten". Men vroeg ons waarom deze post zo hoog was. Ik antwoordde daarop: "weil ich auch im Urlaub fahren möchte" Hierop volgde een gespannen stilte, een dodelijke blik van mijn collega dat zoveel zei dat ik de onderhandelingen definitief had afgebroken... totdat één iemand van de Stuttgartse delegatie hartelijk begon te lachen en in de gaten had dat mijn opmerking als een domme opmerking gezien moest worden. Het gevolg was wel dat het ijs gebroken was en de rest van de onderhandelingen soepeler verliep..